Η περιπέτεια του μικρού αχινού…by Amelie

 

Μια φορά κι έναν καιρό, μέσα στο βυθό της θάλασσας, ζούσε ένας μικρούλης αχινός. Πότε η θάλασσα τον τραβούσε στα βαθιά και πότε το κύμα τον ξέβραζε στα ρηχά, κοντά στην ακτή.

 Ήταν ένα χαριτωμένο πλασματάκι, που όμως γκρίνιαζε συνέχεια και παραπονιόταν για το καθετί, γι’ αυτό και δεν είχε πολλούς φίλους. Έτσι, όπου κι αν βρισκόταν ένιωθε μια απέραντη μοναξιά.

Τα ψάρια τον κορόιδευαν, γιατί δεν είχε ουρά κι έτσι δεν μπορούσε να κολυμπήσει, αλλά το νερό τον παρέσυρε μια εδώ και μια εκεί.

<<Ε, ψιτ, αχινούλη…κοίτα πως κουνάω την ουρά μου. Εσύ πάλι παλεύεις με τα κύματα;>>

Του έλεγε η τσιπούρα, κάθε φορά που περνούσε από μπροστά του. Συνήθως προσπαθούσε να μην της δίνει σημασία, αλλά μια μέρα δεν άντεξε άλλο να ακούει τις προσβολές της και ήταν κατσουφιασμένος.

Τότε πέρασε από το βραχάκι που ήταν ακουμπισμένος ένας κάβουρας και του λέει:

– «Αχινούλη, δεν σε βλέπω στα κέφια σου σήμερα. Τι έχεις;»

– «Τίποτα σοβαρό. Νιώθω απλά λίγο απογοητευμένος, λες και δεν πατώ στα πόδια μου».

– «Μην είσαι χαζός», του απάντησε ο κάβουρας περπατώντας πλάγια στην άμμο καθώς απομακρυνόταν από το βραχάκι. «Οι αχινοί δεν έχουν πόδια!»

«Όλοι με μισούν και με κοροϊδεύουν», μονολογούσε λυπημένος ο μικρός αχινός. «Ακόμα και τώρα που είναι καλοκαίρι, που ο βυθός είναι πιο όμορφος και όλοι χαίρονται, εγώ είμαι λυπημένος, γιατί οι άνθρωποι που έρχονται να κολυμπήσουν στο νερό, αν τύχει να με πατήσουν, φωνάζουν ότι τους πόνεσα εγώ! Μα στην πραγματικότητα, πονώ κι εγώ το ίδιο όταν εκείνοι με πατούν και τα αγκάθια μου μπαίνουν στα πόδια τους. Αυτό είναι άδικο!»

Ένας αστερίας που καθόταν εκεί κοντά και τον άκουσε να μονολογεί προσπάθησε να τον κάνει να αλλάξει γνώμη.

–  «Αχινούλη, τι είναι αυτά που λες; Νομίζω ότι βλέπεις στη ζωή σου μόνο τα άσχημα, γι’ αυτό και δεν μπορείς να την χαρείς. Σταμάτα πια να παραπονιέσαι και σκέψου λίγο: Ούτε εγώ έχω πόδια, μα ούτε και ουρά, το νερό με παρασύρει το ίδιο συχνά με σένα, χωρίς να μπορώ να κάνω κάτι. Κι όμως, έχω βρει το νόημα της ζωής! Απολαμβάνω τις γαλήνιες μέρες του βυθού, τα ζεστά καλοκαίρια, που το νερό πεντακάθαρο όπως είναι, αφήνει τις ακτίνες του ήλιου να καθρεφτίζονται στο βυθό και πάντα χαρούμενος κάνω παρέα με τα άλλα πλάσματα που είναι στο νερό και περνάω όμορφα.»

– « Ότι και να λες, αυτό το μέρος για μένα είναι απαίσιο.» απάντησε ο μικρός αχινός και πήγε σιγά-σιγά στη φωλιά του να κοιμηθεί.

 Καθώς πήγαινε στη φωλιά του, συνάντησε μια αχιβάδα. Έπιασαν την κουβέντα και της διηγήθηκε όλα όσα είχαν συμβεί εκείνη την μέρα και τον έκαναν να στενοχωρηθεί.

– «Μακάρι να έφευγα από αυτό το σιχαμερό μέρος», της είπε και αναστέναξε.

– «Πρόσεχε τι εύχεσαι, μικρέ, γιατί καμιά φορά ότι ευχόμαστε γίνεται πραγματικότητα, αλλά τελικά δεν είναι για το καλό μας» τον μάλωσε η αχιβάδα φεύγοντας. «Καληνύχτα», του είπε «Και σκέψου καλά αυτό που σου είπα.»

Εκείνο το βράδυ, ο μικρός αχινός, σκέφτηκε αυτά που του είχαν πει  ο αστερίας και η αχιβάδα, αλλά και πάλι δεν μπορούσε να καταλάβει από πού αντλούσαν όλη αυτή τη χαρά. Αργά το βράδυ, τον πήρε ο ύπνος κουρασμένος όπως ήταν από την περισυλλογή.

Το άλλο πρωί ξύπνησε κατσουφιασμένος από την αναστάτωση που προκαλούσαν οι λουόμενοι στην παραλία. Πολύς κόσμος, φωνές και φασαρία, πλατσουρίσματα στο νερό και παιδιά που έπαιζαν στα βραχάκια γύρω από τη φωλιά του. Πριν καλά-καλά ξυπνήσει ακούει ένα παιδί να λέει:

– «Κοιτάξτε ένας αχινό! Τι λέτε να τον βγάλουμε από τη θάλασσα να τον πάρουμε μαζί μας;»

–  «Αν τον πιάσετε θα μου τον δώσετε εμένα;» είπε ένα μικρό ξανθό κοριτσάκι. «Θέλω πολύ να τον βάλω στο ενυδρείο που έχω στο σπίτι μου με τα ψαράκια μου.»

-«Εντάξει μικρή» είπε ο αρχηγός της παρέας. «Όταν τον πιάσουμε θα γίνει δικός σου».

Ακούγοντας το αυτό ο μικρός αχινός, ενώ το προηγούμενο βράδυ ευχόταν να έφευγε από το βυθό σάστισε. Δεν του άρεσε καθόλου η ιδέα να αφήσει το σπίτι του και να πάει κάπου που δεν ήξερε τι θα συναντήσει.

Έτσι του ήρθε μια ιδέα. Αν έφευγε από τα βραχάκια και πήγαινε στην άμμο, ανάμεσα στα φύκια, ίσως τα παιδιά να έχαναν τα χνάρια του και να άλλαζαν τα σχέδια τους. Έριξε λοιπόν ένα σάλτο και κρύφτηκε ανάμεσα στα φύκια, που ήταν κοντά στη φωλιά του.

– «Μα που πήγε;» άκουσε τα παιδιά να αναρωτιούνται.

– «Κάπου εδώ γύρω θα είναι, μην ανησυχείτε, θα τον βρούμε» είπε ένα άλλο μεγαλύτερο παιδί.

Τότε εμφανίστηκε εκεί κοντά στα φύκια μία σουπιά. Βλέπει τον μικρό αχινό που ήταν κρυμμένος και του λέει:

– «Τι κάνεις εσύ εκεί; Γιατί κρύβεσαι;»

– «Αχ σουπιά μου!! Τι να σου λέω!!! Κινδυνεύω. Κάτι παιδιά που παίζανε στα βραχάκια, με είδαν και άκουσα να λένε, ότι θέλουν να με πάρουν μαζί τους και να με φυλακίσουν σε ένα ενυδρείο! Σε παρακαλώ, βοήθησε με!» είπε έντρομος ο μικρός αχινός.

– «Και τι να κάνω δηλαδή;» ρώτησε όλο απορία η σουπιά.

– «Έχω μια ιδέα. Θα φυλάς τσίλιες και αν δεις να πλησιάζουν τα παιδιά στα φύκια, θα ρίξεις λίγο από το μελάνι σου, να θολώσεις τα νερά, να μη με δουν. Τι λες θα με βοηθήσεις; Είσαι η τελευταία μου ελπίδα!», της είπε.

– «Εντάξει θα σε βοηθήσω. Θα φωνάξω όμως και το καλαμάρι για βοήθεια. Μόνο με το δικό μου μελάνι δεν μπορούμε να κάνουμε  και πολλά» είπε η σουπιά.

– «Ναι αλλά μην αργήσεις να γυρίσεις. Αργά ή γρήγορα θα με εντοπίσουν. Βιάσου!», είπε τρομερά φοβισμένος ο μικρός αχινός.

Μετά από λίγη ώρα, και ενώ τα παιδιά συνέχιζαν να ψάχνουν στο βυθό τον αχινό, η σουπιά και το καλαμάρι έφτασαν, για να τον βοηθήσουν. Τα παιδιά όλο και πλησίαζαν στο σημείο που ο μικρός αχινός είχε κρυφτεί. Η σουπιά και το καλαμάρι έκαναν περιπολία γύρω από τα φύκια και με το που είδαν, τα παιδιά να πλησιάζουν, έριξαν το μελάνι τους, για να θολώσουν τα νερά και τα παιδιά να μην τον δουν. Όμως μετά από λίγο το νερό έγινε και πάλι καθαρό και τα παιδιά τον είδαν.

– «Να εδώ είναι!», αναφώνησε όλο χαρά ένα από τα παιδιά και έχωσε προσεκτικά το χέρι του, ανάμεσα στα φύκια, για να τον πιάσει με προσοχή, ώστε να μην τρυπηθεί από τα αγκάθια του.

Ο μικρός αχινός ήταν πια αβοήθητος έξω από το νερό. Ένιωθε τον ήλιο να τον καίει και τα αγκάθια του να γίνονται κόκκινα από τη ζέστη.

«Αν μείνω για πολύ ώρα εδώ, θα πεθάνω. Είμαι καταδικασμένος.», σκέφτηκε και ήταν έτοιμος να βάλει τα κλάματα.

 Το ξανθό κοριτσάκι τον κρατούσε στα χέρια της και τρέχοντας φώναξε:

– «Μπαμπά, μπαμπά κοίτα τι βρήκαμε!!! Έναν αχινό! Να τον πάρουμε μαζί μας να τον βάλουμε στο ενυδρείο, μπαμπά;» ρώτησε το ξανθό κοριτσάκι τον πατέρα της.

– «Αγάπη μου οι αχινοί δεν ζουν στα ενυδρεία. Άλλωστε μέχρι να επιστρέψουμε στο σπίτι μας δεν θα ζήσει. Θα σου πρότεινα να αφήσεις το μικρό αχινό εκεί που τον βρήκες.» είπε ο πατέρας της.

– «Μα μπαμπά, ήθελα τόσο πολύ να τον πάρουμε μαζί μας…», είπε στεναχωρημένο το κοριτσάκι.

– «Ναι μικρή μου, αλλά δεν είναι σωστό. Θα ήθελες να σε πάρει κάποιος ξένος μακριά από το σπίτι μας; », τη ρώτησε.

– «Έχεις δίκιο μπαμπά δεν είναι σωστό.», είπε το κοριτσάκι αφού σκέφτηκε για λίγο. «Θα τον γυρίσω στο σπιτάκι του.»

Κι έτσι το μικρό κοριτσάκι άφησε και πάλι τον αχινό, μέσα στο νερό, κοντά στα βραχάκια, που ήταν το σπίτι του. Ο αχινούλης ένιωσε μεγάλη ανακούφιση και αποφάσισε να μην ξαναγκρινιάξει ποτέ από τότε, γιατί κατάλαβε ότι γλίτωσε από τύχη. Η περιπέτεια του ήταν ένα μεγάλο πάθημα, που όμως του έγινε μάθημα. Άρχισε μια νέα ζωή μέσα στο βυθό και σταμάτησε να στεναχωριέται χωρίς λόγο. Θυμόταν πάντα με πόση καλοσύνη του φέρθηκε το κοριτσάκι, που δεν του στέρησε τον όμορφο βυθό στον οποίο ζούσε, κι έτσι έζησαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα.

ΤΕΛΟΣ

Advertisements

The URI to TrackBack this entry is: https://muthos.wordpress.com/2012/12/11/%ce%b7-%cf%80%ce%b5%cf%81%ce%b9%cf%80%ce%ad%cf%84%ce%b5%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%bc%ce%b9%ce%ba%cf%81%ce%bf%cf%8d-%ce%b1%cf%87%ce%b9%ce%bd%ce%bf%cf%8d-by-amelie/trackback/

RSS feed for comments on this post.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: